BCCCAP00000000000000000000545

AD HEBR. - CANONICITAS 601 martyrium Iacobi Iusti, fratris Domini, Episcopi lúerosolymitani (et Apostoli), qui ut narrat los. FLAVIUS (Ant. 20, 9, 1; Bel!. II, 20. 3) anuo 62 a iudaeis occisus est: 1mde Epístola non ante hunc annum po– nenda esset: sed neque post annum 66, sub prodromis belli iudaici; imo, neque sub Procuratore Cesio Floro (64-66), qui despotice et cru– deliter iudaeos tractavit et misera valde fuit tune populi condicio; sed sub inunediato eius praedecessore Albino (62-64), qui mitior fuit: ttmc iudaei maiore libertate fruebantur, et favore regís Agrippae II cultus Templi refloruit, et magna pompa, quae in Epistola supponi– tur, peragebatur. His indiciis ducimur ad ann. 63/64; ad illud fere tempus, cum Paulus, ex Hispania redux, et per Italiam transiens, iter ultimum in Orientem parabat s. § 5 - CANONICITAS. - Ep. ad Hebraeos est una ex septem deu– terocanonicis NT, quia de eius origine divina din apud multos mansit dubitatio. Reapse, licet in Ecclesia Orientali iam ab inicio inter ca– no1úca scripta computaretur, in Occidentali (romana, gallica, hispa– nica, africana) cius canonicitas, -- etsi hic illic identidem admissa -, a multis addubitabatur usque ad finem fere sacculi IV. Dubia de ca– nonicitate consequebantnr dnbia circa cius auctorem. Paulus, suppo– situs auctor, vix poterat admitti, quia stilus, lingua, modus argumen– tandi in Ep. ad Hcbraeos valde differt ab eo qui in aliis Epp. certo paulinis adlúbetur. - Authentia igitur paulina (et apostolica) dubia exsistentc, suspicio ctiam oricbatur de eius origine divina. - Ad haec dubia radicanda videtur non parum contulisse favor qui videbatur dari Novatianismo et Mo11ta11is1110, de quorumdam peccatorum irremi– sibilitate (6, 4-8; 10, 26-31). Attamen haec dubia, re melius perpensa, paulatim dissipata sunt; et etiam Ecclesia Occidentalis eam canonicam habuit; imo in Conci– lio plenario totius Africae Hippone regio anuo 393 sub S. Sm1c10 Pp. celebrato, et in Concilio Carthaginiensi am1. 397, Ep. ad Hebraeos in canone SS. Scripturarum inter scripta Pauli ponitur, formula illa, dubiorum praecedentium rationcm habente: « Pauli Aposroli Episto– lae tredecim, ei11sde111 ad Hebraeos una ». Quae formula, in Epístola 8 SPICQ C., op. cit., pp. 253-61, ponit scnpt10nem Ep. ad H¿br. '.,inn 66/67,. in ipsis prodromis belli iudaici. - At tune, uti berre observat THEOI:>O¡r!CUS A • S. PIETRO (op. cit., p. 23), condicio populi et cultus Templi non erat talis, set tentare iudaeochristianos ad defectionem.