BCCCAP00000000000000000000545

600 AD HEBR. - INTRODUCTIO Est autem Epístola non familiaris, sed solenmís, ut argumentum tractatum postulat. Amplitudo expositionis, et eloquentia oratoria con– ferunt ei speciem quamdam vel aspectum homileticum, qui quosdam (ut *MoFFAT, *MICHEL, etc.) adduxit ut genus mixtum ('Homilía sub veste epistolari') pro hoc scripto statuerent. § 3 - LINGUA. - Cum ad hebraeos dirigatur, pronum erat ex– spectare eam hebraico (aramaico) sermone conscriptam fuisse, (sicut fecit Matthaeus, hebraeís ípsomm li11g11a Evangelium scribens), et ita reapse aliqui opinati sunt 6 • - At elegantia et proprietas sermonis graeci huius Epistolae, quae onuübus consentientibus enünet puritate dicendi, potius probat linguam originalem eius fuisse graecam: tex– tus hodiemus non praefert signa versionis ex alia lingua. - Revera, quamquam ad hebraeos scripta, haec Epístola est minus hebraea quoad linguam, quam quodlibet aliud scriptum Novi Testamenti. - Desti– natarii, licet hebraei (iudaei), sufficienter cognoscebant linguam grae– carn, ut possct quis Cllln eis graece conm1wücarc. Etiam Epístola Iacobí, licet ad iudaeos scripta (Iac. 1, 1), lingua graeca, eaque sat pura, ex– arata est. § 4 - Locus ET TEMPOS SCRIPTIONIS « AD HEBRAEOS )), - Quarnvis nfüil certi et definiti dici possit, non dcsw1t in Epístola indicia quac– darn, quae utnunque cum probabilitate statucre pcrmittunt. - Et quidem quoad lowm: Heb. 13, 24, « salutant vos de Italia (ot &no ,~e; 'hix),[ixc;) fratres », videtur edicerc Epistolam scribi ex aliquo loco Ita– liae 7 , puta Roma, vcl Puteolis, (Ita SPICQ C., op. cit.): nonnulli codd., ut A P, 47 addunt, 'scripta est &no 'P6)r1:1Jc;': H K, 109. 113, verss. copt. et pesch. notant, « &no rijc; 'hix).lixc; ». Q11oad temp11s autem aliqua indicatio sumí potest ex 13, 7: « Me– rnentote praepositom111 vestrorllln ("t'wv ·í¡youµfvwv), qui vobis locuti sw1t verburn Dei, quonun intuentes exit11111 (n¡v ~x.~ixow) conuersationis, imi– tarnini fidern », ubi iu.xta quonundarn sententiarn haberctur allusio ad 6 Ita iam CLEMENS ALEXANDRINUS rem concipiebat, (Stro111ata, 6, 8: apud Eu– SEBIUM, HE 6, 14; PG 20, 284); et S. HIERONYMUS, De Fir. i/1., 5 (ML 23, 650), dicit: « scripserat (Paulus) ut hebraeus hebraíce, i. e., suo cloquio, disertissime, ut ea quae cloquenter scripta foerant in hcbraeo, cloquentius verterentur in graecum, et hanc causam cssc quod a cetcris Pauli Epistolis discrepare videatur ». 7 SPICQ C., op. cit., 1-262: « La formule ol &rto Tijc; 'hocA[occ; est tout-a-fait ré– gulicrc pour désigner 'les italicns' résidants dans lcur patrie, surtout si l'écrivain est lui-meme d'une autre nationalité ».