BCCCAP00000000000000000000545

II TIM. 3, 16 587 v. 16 - Dans rationcm virtutis salutifcrac sacrarum Litteranun, et simul ostendens magnam earum utilitatem ad mmms pastoralc cU111 fructu cxerccndum, pergit: « Onmís Script11ra divi11itus ínspirata, 11tilis est... »: Paulus non pro– bat, sed affinnat inspirationem S. Scripturac, quam ab omnibus, et iudacis et christianis, citra discussionem scit admitti. Eius intentio praecipua est asserere utilitatem S. Script11rae ad salutem et propriam et aliorum. « Omnis Scriptura », gr. ,cFJ.crr:J. ypw.¡:rr¡, potcst sumi et sensu collec– tivo, (= tota, integra Scriptura, Scriptura ut talis), vcl sensu distribu– tivo, ( = 011111is, i c., quaelibct cius pars, puta singuli cius libri, pcri– copae, textus scu sentcntiac eius). Hoc altero sensu vcnit sacpius ypr:J.r.p-r¡, -~ ypr:J.r.p-r¡, r:J.t ypr:J.cpr: J.l, v. gr. in citationibus V. Testamcnti in Novo; quamvis et priori scnsu quoquc invcnitur (cfr. Jo. 10, 35; Le. 24, 32. 45; Ro111. 15, 4; etc.): hic tamen ob dcfcctU111 articuli pracfercndus est pro ,cFJ.crr:J. ypr:J.cp· r¡ scnsus distrib11tiv11s. Cum vero ex alia parte ,cÍz.cret. ypr:J.cp· r¡ v. 16 rcfcratur ad kpr:J. ype1.µ¡1et.'"rr:J. v. 15, qua locutionc vult si– gnificari 'Scriptura in müvcrsum', potest sumí sensu composito, ut dircctc dcsigncntur libri et partes Scripturac, indircctc tota Scriptura his partibus coalcscens: quod aptc cxprimitur noto aphorismo: 'onmis Scriptura' ídem cst ac 'quidquid vcnit nomine Scripturac'. Quod vero attinct ad cxtcnsioncm sen comprehensioncm huius locutionis, cum rcfcratur ad sacras Littcras, quibus Timothcus ab infantia crnditus fuit, rcspicit directe Vctus Tcstamcntum, prout a iudaeis Diasporac admittcbatur, ncmpc cum libris dcuterocanonicis. Hace Scriptura dicitur ,Dsó,c,1sucr,oc;, Vg. « divinít11s i11spirata ». Hoc verbU111 compositU111 ex Ssóc; = Dcus, et ,c,1dv spirarc, insuffiarc, cst hapax biblicmn, sed valdc in usu apud profanos 4 • Disputatur an scnsus activ11s (Dcum spirans), qucm nonnulli volunt ei dare, a grammatica permittatur: dtm1 sensus passiv11s (a Deo inspirata) cst nonnalis, et ccrtus, atque in usu hcllenistico commmüs. In nostro loco scnsus pas– sivus conuncndatur contcxtu, vult cnim dari ratio magnac utilitatis S. Scripturac, quia a Deo inspirata: item auctoritatc vcrsionllln anti– quanun, (Vg. 'divinitus inspirata'), et usn PP. Graccorum, qui linguac suac proprietatc111 bcnc novcrant, et hanc voce111 in nostro loco scnsu passivo constantcr cxplicant: tandcm confinnatur ex analogía nomi– mm1 similium ex nonunc Ssoc; et aliquo adicctivo vcrbali composi- 4 Cfr. v. gr. PLUTARCHUM, De plac. phi/os. 5, 2, ubí lianc vocem -Oso1tVE'Jo"ro[ praedicat de somniis a deo inspíratis.