BCCCAP00000000000000000000545

584 EP. II AD TIM. - ANALYSIS 1-7). - Praesertim vero roboretur Timotheus, sicut facit et Paulus, memoria resurrectionis ac triumphi Christi post eius passionem et mortem; nam ita et nos, post agones pro Christo exantlatos, glorificabimur: « si comrn.ortui sumus, et convivemus... » (2, 8-13). 6) Haereticis opponat verburn. veritatis, 11011 contendens verbis, et de– vitans profana et vaniloquia, quibus ipsi delectantur: duos eorum. nominat, specialius vitandos, Hymenaeum et Philetum, qui perniciosos errores circa resurrectionem carnis spargunt (2, 14-18). 7) Nil mirum quod in Ecclesia sint malí cun1. bon.is permixti, et ziza– nia simul cum frumento crescant: sed diligenter curandum ne boni a malis pervertantur (2, 19-21). 8) Hortatur Timotheum ad vitam sanctam per fugam concupiscentiae, et exercitium virtutum, quae Pastori animarum conveniu11t: sit pacificus, non litigiosus: sit mansuetus in corripiendo peccatores, ut facilius resipi– scant (2, 22-26). 9) Praenuntiat proximam apparitionem falsorum doctorum, qui sub specie pietatis erunt « corrupti mente, et rcprobi circa fidem ». Superbi et violenti cum sint, resistunt vcritati, sicut olim Iannes et Mambres rcstitcnmt Moysi. - Ab his ergo cavcat, et fideles praemuniat (3, 1-9). 10) Ipse benc novit doctrinam Apostoli, et quanta in ea pracdicanda pertulerit, maxime in evangelizandis illis rcgionibus Pisidiae et Lycaoniae, unde Timotheus crat oriundus. Cctcrum, hace cst pars christianorum, 'pati pro Christo'. Pcrmaneat igitur fidelis in doctrina accepta, et sibi concre– dita. Lectioni sacrarum Scripturarum, quas ab infantia didicit, incumbat, ut perfectus evadat « horno Dei, ad 0111.ne opus bonum instructus » (3, 10-17). 11) Solemni formula adiurationis Timotheum obsecrat ut praedicationi verbi divini instet, antequam illi falsi doctores prius denuntiati appareant (4, 1-5). 12) Paulus scit finem suum appropinquare: et bona conscientia de mu– nere suo fideliter expleto, spem certam ei exprimit de merccde, corona iustitiae, a Christo, iusto indice, accipicnda (4, 6-8). 13) Epilogus: dat Timothco quaedam mandata: a) veniat cum Marco Romam, nam omncs socii, praeter Lucam, alio abierunt: b) afferat secum penulam (pallium) Apostoli, necnon libros et membranas, quae omnia Troa– de apud Carpum (ubi hospitabatur, et ubi probabiliter comprehensus fuit a militibus qui emn Romam vinctmn dcduxerunt), rcmanserant (4, 8b-13). Deinde ponuntur quidam nuntii: a) de Alexandro aerario, inimico Apo– stoli: b) de suo statu dicit: quamvis in prima sua defensione fuerit ab om- 1úbus derelictus, Dominus tamen liberavit eum de ore leonis: et salvum faciet in regnum sumn caeleste (4, 14-18). 14) Sal11tatio11cs dandae et accipiendae: ex nominibus (Linus, Pudens, Claudia...) arguitur Epistolam scriptam fuisse Romae. - Tandem ponitur bc11cdictio (4, 19-22).

RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz