BCCCAP00000000000000000000545

DOTES ORDINANDORUM (1 TE\!. 3, 1 ss.; TIT. 1, 5 ss.). 581 Comparato utroque clencho (1 Ti111. 3, 1-7; et Tit. 1, 5-9), apparet de– cem vcl undecim qualitates esse easdem, et fcre iisdcm verbis cxpressas. - Quatuor propriae 1 Ti111. sunt: a) v-r¡r.pcí.),wc;, vigil, sobri11s: b) zócrµioc;, omatlls: e) 11011 11eophyt11s: d) lwmm1 testi111011i11111 /1abe11s. - Propriae autcm Tít. sunt: a) bc11ig1111s = r.pi } .cí.yu .&oc;: b) i11st11s, 8[ zu.wc; : e) sa11ct11s, omoc;: d) co11ti11e11s, &yzpu.rí¡ c; (hapax NT). In his qualitatibus quae ab episcopis-preshytcris exiguntur, ratio habe– tur temporis et condicionis coetuum. fidelium: poterat tune existimari suf– ficiens illud quod nunc parum iudicatur. Agitur pracsertim de qualitatibus externis, quibus munus publicum ministrorum Ecclesiae debet ornari, ut non vituperetur a rnalignis. Ideo non agit Paulus hic de interna sanctitate, quamvis eam supponere censendus est. Videtur sumere exemplum a bono patrefamilias, vel ab occonomo seu dispensatore fidcli, qui pracpositus est aliis servis, et cui credita sunt bona domini domus: eius prima dos debet esse fidclitas in administratione bononun sibi commissormn, et prudcntia in agendis. Sit vigil, exspectans advcntum domini sui, cui rationem suac oeconomiae reddere debet; sit bonus erga conservas sibi subicctos, nec cos malc tractct a11t pcrwtiat: sit tcmperans, 11011 ebrios11s... - Hanc imaginem boni praesulis ecclesiac, 'quae est domus scu familia Dei', dclineatam invenir Apostolus in p;irabolis Christi, pracscrtim 'de villico infidcli' (Le. 16, 1-14), et in exhortatione Christi ad vigilantiam (Le. 12, 41 ss.) 35. NoTA. - In 1 Ti111. sequitur instructio de di a e o u is (vv. 8-13), quae non haber parallclam in Titi Epístola. Iste locus est unicus ubi scrmo fit de diaco11is, tamquam rninistris sacris, praetcr Act. 6, 1-6 ubi agitur de institu– tione septem virorum coadiutorum Apostolorum, ut attenderent mensis pauperum. Norninantur quoque simul cum episcopis Phi/p. 1, l. - Quali– tates quas Paulus requirit in iis qui in diaco11at11111 assumendi sunt, partim eaedem, partim diversae sunt ab illis quas pro episcopis - prcsbyteris exi– gir. Mentione digna est illa quae v. 9 sic proponitur: « /1al1e11tcs 111ysteri11111 fidei i11 co11scic11tia p11ra »; 'mysterium fidei' intelligunt quidam de Eucha– ristia, cuius custodia et distributio est proprium et praecipmun munus dia– coni, qui etiam Episcopo vcl sacerdoti sacrificium eucharisticum cclebran– tibus assistit. Accedit quod Ecclesia in consccratione calicis appellat Eucha– ristiam « mysterium fidei », ex_pressione fortasse desmnpta ex hoc loco Apo– stoli, uti LORINI l. aflirmat. Diceretur ergo diaconis: 'tractent Eucharistiam pura conscientia, et 1nunus smun, quod ab hoc 111ysterio tantam smnit excel– lentiam, vita sancta ornent'. - Alii sumunt « mysterium fidei » ut singu– lare collcctivum, quo non aliquod mysterium singulare, puta Eucharistia, sed mysteria in genere, veritates fidci et rcligiosac designarcntur, quac uti 35 Cfr. SPICQ C., L'origi11c éF,111géliq11c des uert11s épiscopales sclo11 St. Pa11l ( 1 Ti 111. 3, 1-7; Tít. 1, 6-9), in Rcv. bibl. 53 (1946) 36-46. - IDEM, Excursus III, L'Epis– copat d' apres les Epp. Pastorales, op. cit., pp. 84-97.