BCCCAP00000000000000000000545

DOTES ORDINANDORUi\1 (1 Tll\L 3, 1 ss.; TIT. 1, 5 ss.). 579 cupidus, non inhians divitiis. Est ídem quod alío verbo dicitur Tít. 1, 7 µ:~ rx 1crzpoxEp8·~c;, « non turpis lucri cupidus >>. - Hace virtus omnibus christianis communis est, cum « radix onmimn malormn sit cupiditas », gr. ·r; c¡n)..rxpyuplrx (1 Tim. 6, 10), et « qui volm1t divitcs fieri, incidant in tentationcm et in laqueum diaboli » (ibid. v. 9). Quales sint vcrac divitiae ab onmibus appctcndac docet Paulus (1 Tí111. 6, 6. 17-19). 11. 4 - 13ª): Propríae dom11i bwe praepositus, gr. t3[ou o'lxou xú,wc; 1tpo'Ccr,&¡LEvoc;. Qui in rcgimine et administrationc propriac domus sen familiac bonum dcdcrit cxpcrimentum, et si filias habcat, bcne illos cducavcrit, quod pracsertim apparcbit ex corum subicctione et obcdicntia, aptus poterit iudicari ad rcgendam amplíorem familiam Ecclcsiae, quac ci committatur. Quod additur in fine, « w111 011111i casti– tate », aliqui rccentiores (ut *Wmss, *WoHLENBERG, etc.) refenmt ad patrem sen praepositmn familiac, et interpretantur de gravitatc et auctoritatc quam ille debct ostcndere. - Sed vctcres et plcri(1uc mo– demi melius refenmt illud incisum ad filias, a quibus non tantum. exigitur obcdicntia et subicctio in domo, sed boni mores publici. Hace interprctatio commcndatur tnm ex co quod 1tpo'icr,&µEvoc; iam habct suum determinativum xrxAwc;, et aliud non exspcctatur; tum ex loco parallclo Tít. 1, 6, ubi hace qualitas presbytcri ordinandi sic expri– mitur: « filios habens fideles, non in accusatione luxuriac, aut non subditos »: 'wm omní castitate' (1 Tim. 3, 4) respondet « 11011 in acwsatio11e lux11ríae » (Tít. 1, 6); cmn autcm hoc certe rcfcratur ad filios, etiam illud. v. 5 - In hoc vcrsu datur ratio praecedcntis, cur nempe exigatur in cligendo in prcsbytcrum, ut se probaverit bonum praepositum suae familiae: nam. qui parvam familiam benc ordinare, regerc et administra– re nescit, et carct auctoritatc ad filios suos in subiectionc et bonis mori– bus infonnandos et continendos; quomodo valebit munerosiorcm et spiritualem familiam, Ecclesíam Dei, recte gubemare? Ecclesia voca– tur infra v. 15 o'lxoc; -lkou, domus scu familia Dei, cuius rcginúni prac– ponitur s1tlcrxo1toc; == prcsbyter, ut 0Eou otxov6µoc; = dispensator Dei (Tít. 1, 7), qui debct fideliter et cum omni diligentia ipsi providere, et curare ut omnia bene procedant. 11. 6 - 14ª) Non 11copliyt11s. - Qui aliis fidclibus praecssc debet, cisque doctrinac pabulmn dare, debet esse christianus iam. adultus. - NE6qiu,oc; (lzapax NT), est planta recens nata; i. c., homo christia-