BCCCAP00000000000000000000545

578 DE EPISCOPIS - PRESBYTERIS 8ª) Non vinole11t11s, gr. µ·r¡ n&powoc;. Hoc verbum ab aliis inter– pretatur sensu proprio, de temperantia quoad vinum vel potus ine– briantes, (ita THEODORETUS, THEOD MOPs, M. SALES, etc.), ab aliis scnsu metaphorico, de petulantia, arrogantia, insolcntia, qua qui vino indulgent solcnt alios tractare, illos verbis iniuriosis lacesscntes, etc. (Ita Io CHRYSOST., ÜECUM., THEOPHYL., etc.). - Videtur sumendum esse verbum sensu proprio, et esse idem monitum quod postea datur diaconis: « non multo vino deditos» ( 1 Ti 111. 3, 8), et anibus: « non multo vino servientes >> (Tít. 2, 3). - Quod Paulus Ephesiis, et in eis, ornnibus christianis cormncndat, « nolite inebriari vino, in quo est luxuria » (Eph. 5, 18), rnaiori ratione exigit a sacris m.inistris. 9ª) Non perwssor, gr. µ·r¡ n),~Y:,r¡c;: (haec duo n&powoc; et n),~xTr¡c; etiam Tit. 1, 7 conim1cta pommtur). - Eadern diversa in– terpretatio, propria et impropria, proponitur huius verbi a diversis. a) Graeci in genere mitigant sensmn, et intelligunt de verbere linguae, per verba iniuriosa, contumeliosa, et quac iram vel excandescentiam sonant, et alios offendunt: aut etiam de verbcratione conscientiae sub– ditormn per praecepta arbitraria, vcl per nim.is strictam exactionem su.i inris. b) Alii smnunt scnsu proprio: ne sit verberator aut percus– sor, promptns et facilis ad manus cmn ira in alios iniciendas. - Virtus quae statirn opponitur huic vitio, nempe imEmd~, qua quis bonus et indulgens est erga alios, suaderet sensum improprium: tamen po– test sumi sensu proprio, dmnmodo intelligatur de vita anteacta, quia hic agitur de dotibus ordinandormn, potiusquam ordinatormn. Igi– tur Paulus dicit: 'si qu.is ut vinolentus aut percussor notus fuerit, ne assumatur ad ministerium sacrum'. (Ita KNABENBAUER I.). 10ª) Sed 111odestus, gr. &.n' &mEtx-~c;: modestus fere idern est in hoc loco ac moderatus in exigentiis: qu.i m.inus petit quam ius stric– tmn cxigit, tam in observantia legis, quam praesertim in pocna pro lcgis transgrcssione; qui proinde ad indulgcntiam pronus est, et cle– mcns ac bcnignus erga alios. 11 ª) No11 litigios11s, gr. &¡1~zoc;, non lites et rixas amans, non quaestiones sine causa suscitans, sed pacis sectator, et mansuetudincrn servans. - Hace virtus ab onmibus christianis postulatur (Tít. 3, 2), et maxime ab episcopo: et ideo Apostolus cormnendat Timotheo: « scctare... pacem, devitans stultas quaestiones, quae generant lites, µ&z~c;: servurn autcm Domini non oportct litigare, (µ&zrn&~t), sed mansuetmn esse ad onmes » (2 Ti111. 2, 22-24). 12ª) Non wpid11s, gr. &.qnMpyupoc;, non argenti, vel pecuniarum