BCCCAP00000000000000000000545

568 TIT. 2, 11-15 Christus aeqms1v1t sanguinc suo (Act. 20, 28), et cst novus populus, spiritualis 'Israel Dei' (Gal. 6, 16), cst pop11l11s pernliaris Christi, cius proprictas. - Sed ut hie populus tanto honori rcspondcat, dcbet essc (·r¡),uyr·f¡c; xCt.)J;,,, Épywv (Vg. 'sectatorelll bononnn opcrum'), zclator, sen aenmlator bonorum opcrmn, qtú magno zclo et fcrventi studio opera bona faeiat, sanetitatcm eolat. v. 15 - « Hace loq11ere, et exhortare, et arg11e w111 011mi imperio». Hace tria verba gradationem quandarn indieant. Iubctur Titus primo 'hace loqui', i. e., doeere et proponere fidelibus: sed dcbct cos ctiam ad bonum 'hortari', cisque eonsolationcm instillarc, (pro duplici scnsu vcrbi itet.pCt.xCt.),siv), ne in sustincndis laboribus quos opcratio boni scemnfcrt animo dcficiant, sed alacriter (c11111 zclo et studio) Christo dcscrviant, qui semctipsmn tradidit pro ipsorum rcdcrnptionc. - Si qui autcm sint duri, rcbelles, obstinati, contmnaccs, hos 'arguat eum imperio', i. c., plena auctoritate. - Istud « cum 011111i imperio » (µs,<X TTIXu"'r¡c; sm,Ct.y-7,c;) afficit tantum, vcl saltem praecipuc ultimmn ver– bmn « arg11e »; nam quamvis ctiam simplex pracdicatio ('loqucrc') et cxhortatio ('exhortare') fiat ex auctoritatc, non tamcn ficri solct 'cum imperio', i. c., eum ostcnsione auctoritatis, quac rcservatur ad argucn– dos rcbcllcs, cosque ctiam, si opus cst, pocnis congruis cocrccndos: iam antca ( Tít. 1, 13) dixerat idem alio modo: « increpa illos dure» (gr. &íto,Óµ(üc; = abrupte). « Ne1110 te contcnmat », µ·r¡3dc; crou ítEpt,:ppovd,w: (hoc verbum cst hapax NT; sccus dicitur xCt.,et.r.ppovdv 1 Tim. 4, 12). - Modestia Titi indigcbat hac admonitionc Apostoli: 'ne patiaris tuam auctoritatcm apostolicam ab ullo contenuü, sed eam tali modo gere ut ab omnibus agnoseatur et rcvercatur. Cum Titus essct legitime constitutus a Paulo Episcopus Crctcnsimn, et plena auctoritate instructus tamquam cius dclegatus, dcbcbat hanc auctoritatcm intcgram servare, ncc cam co– ram adversariis abiccrc. Contem.ptus auctoritatis legitimac in Ecclc– sia cst contcmptus ipsius Christi, sicut obscqtúum ministris Ecclcsiac exhibitum, ipsi Christo fit: « qtú vos andit me audit; qui vos spemit me spernit » (Le. 10, 16). Hoc monitum, quod ctiam Timothco datur (1 Ti111. 4, 12), ad– modum opportnnum erat Tito, qui cum Crctensibus mgcmo difficili praeditis (Tít. 1, 12 s.), agcrc dcbebat 12. 12 De hoc tcxtu Tít. 2, 11-15, cfr. ÜGARA FL., Appamit gratia Dei... in VDni 15 (1935) 363-72: itcm VARGHA TH., ibid. 14 (1934) 3-6.