BCCCAP00000000000000000000545

TIT. 2, 13-14 567 non aliquos ex romanis Imperatoribus his titulis &:.::oc; xcd. crw,~p fuisse salutatos 6. His opponeret Paulus Iesmn Christum tamquam cui müce hi tituli conveniant. - d) Praeterea, historia exegeseos huius textus hanc conclusionem con-fim1at; nam, (si excipitur AMBROSIASTER, [saec. IV), qui 'magni Dei' de Patre intelligit [PL 17, 502), et CAIETANUS [saec. XVI) qui de divinitate in genere sumit, et ERASMUS, atque nostris diebus *JEREMIAS J.]), onmes onuiium aetatum interpretes explicant de Christo, qui non tantmn Salvator, sed et 111ag1111s De11s dicitur 7. 'Vivant igitur christiani in hoc saeculo sobrie, inste, et pie, dmn exspectant beatam spem et apparitionem gloriosam Iestt Christi, magní Dei et Salvatoris'. v. 14 - Describitur opus hui.ns Salvatoris, et fmis proximus re– demptionis ab eo operatae. « Qui dedit se111etíps11111 pro nobis »: haec formula, pluries apud Paulum, theologmn redemptionis, occurrens s, indicat oblationern. voluntariam Christi in sacrificiurn pro nobís, nempe, ut statin1 subim1git, « ut nos redi111eret ab 011111í iníquitate », i. e., ut sa– tisfoctione vicaria pro peccatis nostris, quae in se assumpsit, oblata, et pretio sanguinis soluto (cfr. 1 Ti111. 2, 6: 'dedit se &v,lAu,po,J'), libe– raret nos ab onmi iniq11itate (gr. &no n&(n¡c; &voµíac;) = ab onmi viola– tione legis sen ab omni peccato, et a servitute c1ua sub di.abolo tenebamur: « et 11umdaret sibi populum acceptabilem... »: redemptio Christi non fuit tantum liberatio peccatoris a captivitate peccati et diaboli, sed vera purificatío (xodtaptcrµóc;) a maculis peccati, huiusque plena deletio. Christus sua redemptione voluit parare sibi populmn mundum, a qua– libet sorde spiritus alienum, i. e., populmn omnino sanctum et im– maculatmn 9; et voluit acquirere populmn sibí propri11111, qui esset tamquam s1111111 pcct1li11111: hoc sibi vult adiectiv m:pwúcrwc; 10, (redditmn in Vg. minus recte 'acceptabilem'). Si.cut populus Israel, quem Deus e captivitate aegyptiaca liberavit et foedere speciali sibi devinxit, di– citur Aaoc; n:.::pwúcrioc; 11, 'populus pewliaris Dei'; ita Ecclesia, quam 6 PRÜMM K., Hcrrsclicrk11lt 1111d N. Testammt. EÍII Bcítrag z11111 sprachlichw Pro– blc111 der Pastoralbriefe... ; Bibl. 9 (1928), 3-25; 129-42; 289-301. 7 Cfr. de hoc ScHEPPENS P. (S.I.), De111011stratio dil'i11itatis Christi ex Tit. 2, 13; in Grcgor 7 (1926) 240-43. - Itcm DE AMBROGGI P., qui NoTAM spccialcm dc– dicat huic tcxtui: La Dil'initil di Cristo i11 Tít. 2, 13, op. cit., p. 246 s. 8 Gal. 2, 20; 1, 4; 1 Tim. 2, 6; etc. 9 Hic populus novus est Ecdesia, pro qua Christus se tradidit, ut illam sanctifi– caret, mundans cam..., ut sit sancta et inunaculata (Eph. 5, 25-27). 10 Est hapax NT. 11 Cfr. Ex. 19, 5; 23, 22; Drnt. 7, 6; 14, 2; 26, 18.