BCCCAP00000000000000000000545

554 I TIM. 2, 6-7 « Testi111011ium temporibus suis »: hac appositione videtur velle indi– cari fin is Dei in redemptione Christi rn.ediatoris; ut videlicet per ip– sam constaret de illa volmitate Dei sincera salvandi omnes: mors Chri– sti est "º µet.p'TÚpw'1, 'testi111011ium' per excellentiam, quod servabatur dandum x.et.tpo'i'.c; t8lotc;, = tempore convenienti, a Deo stabilito. Christi mors est eloquens praedicatio bonitatis et iustitiae Dei, Eiusque fideli– tatis suis promissionibus per prophetas factis (cfr. Ro111. 3, 21-26). - Vel "º µet.p'TÚpwv = testimoni11111, staret pro obiecto testi111011ii, dandi videlicet ab Apostolis, et praesertim a Paulo per praedicationem, si– cut dicitur v. sq. v. 7 - « In quo (gr. de; éí i11 quod, videlicet testimonium) posi- t11s s11111 ego praedicator »: i. e., cuius testimonii praedicatio commissa est mihi, non soli sed simul cum ceteris apostolis: ideo non tantum prae– dicator (x-~pu; = praeco publicas), sed etiam apostolus constitutus sum, ut illud testim.onimn cum auctoritate quam mihi confert munus apo– stolicum, annm1tiem. Quod praeterea est fere proprium Pauli est eius missio ad gentiles nt eis pcrferat nuntium de voluntatc Dei salvífica 1mivcrsali et de rcdemptione omnium hom.inum pcr Christmn: ideo solemni asscvcratione, « veritatem dico, non mcntior », adiungit: « et doc– tor (gr. 3iMcrx.et.Aoc; = magíster) gcntium ». In sua vocatione apparet el are hace nota suae missionis ad gentes (Act. 9, 15; 22, 21 : « Vade, quoniam ego in nationes longc mittam te: Vas elcctionis est mihi iste ut portct nomen memn coram gcntibus et rcgibus et filiis Israel»). Et ipsc Paulus plcne persuasus de hac sua missione ad gentes, applica– vit sibi ad Antiochiam Pisidiae verba Isaiac 49, 6 dicta de Messia, Servo Iahvéh: « Posui te in lucem gentium, ut sis in salutem usquc ad ex– trenmm terrae » (Act. 13, 47). - Sed propter iudaizantcs, qui hanc praedicationem ad gentes in Paulo criminabantur, addit illam solcnmem asseverationem « verita– ten1 dico, non 111entior », dun1 se vocat 'doctorem gentimn', quia a Deo ipso talis constitutus est, et Eius mandato contrairc non potcst: (cfr. 2 Tim. 1, 11 s., ubi idem dicitur). Hoc autem m1mus 'Doctoris gcntium' est « in fide et 11eritate », i. e., ut doceat gentes fidcm et veritatcm, et etiam ipse hanc in suo mm1ere sequatur nonnam, non doccns res vanas vel curiosas, sicut illi voµo3tMcrxet.AoL (1, 4-7), vel inanem philosophiam aut tradiciones honiinum (Col. 2, 8. 16-18. 22 s.), sed fidem et veritatem quae in doctrina evangelica continetur.