BCCCAP00000000000000000000545

PHILM. 12-16 535 v. 12 - Aor. &vÉm::¡.1.~a = re1111s1, est epistolaris: nempe, Paulus se sistit in momento quo Philemon leget epistolam. Phrasis Vg. « tu autem illum, ut mea víscera suscipe », brevior est in gr. (remisi tibi) « illum, id est, mea t' •rera ». Haec lectio multo effcacior est: dicit Paulus Onesimmn esse sibi carissimum, et eoipso i11vitat Philemonem ad suscipiendum illmn tamquam cor Pauli, ut partem suiipsius. « Mitto tibi illwn, i. e., cor meum ». L'. 13 - Est nova com.mendatio amoris quo Paulus prosequitur Onesimum: desiderasset illum apud se retinere, quia utilem eum pro– baverat, ut ei inserviret loco Philemonis, qui si fuisset Romae, absque dubio sollicitus fuisset in servitio Apostoli: ideo poterat supponere gratum fore Philemoni, ut aliquis e domo sua, (servus eius), vices suas erga Apostolum gereret. - « in vinrnlis Evangelii », in captivitate quam propter Evangelium sustineo. v. 14 - « Sine co11silio autem tuo », i. e., te inconsulto, sine tua ex– plicita scntentia et voluntate, « nihil volui facere », nolui illum apud me retinere, te inconsnlto. - Est modus valde dclicatns se insinuandi animo Philemonis: noluit ipse retinere Onesimnm, ne post factum moraliter coactus Philemon praebuisset consensum quasi ex necessi– tate; sed vult Paulus ut opus bomun eius sit volm1tarimn vel spon– tanewn, plena libertate positmn. NB. - « Bo1111111 t1111111 » (nempe 'opus') non refcrtur ad consensnm Philcmonis circa retentionem serví a Paulo; sed ad modum illum tractandi cnm ad ewn perveniat, remjttendo illi minas et poenas quas pro fuga conuneruit, et suscipiendo illum ut fratrem. v. 15 - Continet hic versus aliam considerationem quae pondus speciale habere debebat ad fl.ectendum Philemoncm in favorem serví: consilinm vidclicet divinae Providentiae, quae ex malis educit bonum. Fuga Onesimi, - qnam euphemistice vocat separationem,- fuit oc– casio suae conversionis: 'malum temporale tuum, ('ad horam'), et breve damnum quod eius fuga sustinuisti, in bonum spirituale eius ccssit, ut post breven1 absentiam « acternttnt illum recipercs », i. e., christianum, qui ad aetemam vitam destinatus est'. v. 16 - et reciperes illum « 11011 iam 11t serv11111 »: cum quo non vult dicere Onesimum non esse amplius serv11111 Philemonis, sed non esse sicut .antea senmm simpliciter, sed, ut statim explicat, úne:p aouAov =