BCCCAP00000000000000000000545

530 AD PHILE'.\IONE;'VI - I~TRODUCTIO super induit 1110111e11t11m social,_, ex argumento in ea tractato: ex ea co– gnoscimus mentem Pauli circa condicionem societatis illius temporis, divisae inter liberos et servos, et circa servitutem. Sen1i qui fidem christianam suscipiunt, tamquamfratres in Clzristo habendi sunt, quam– vis eorum condicio socialis, externa, non mutetur. - Admiranda est n1.0deratio et prudentia Pauli, qui etsi libertatem et aequalitatem om– nium hominum in Christo praedicet (Gal. 3, 26-29; 1 Cor. 7, 20-24; Col. 3, 10 s.), non vult tamen ordinem socialem, iure commmü sta– tutum et vigcntem, evertere, sed ponit principia christianae libertatis, quae fcrmenti instar mutationem paulatim operabm1tur. Ipse, in casu concreto de quo in Epistola agitur, exemplum prac– ticum dat, dum non vult retinere apud se Onesimum, servum Phile– monis, quem Christo lucratus fuerat, sed eum remittit ad dominum smm1, rogans tantununodo hunc ut eum benevole suscipiat, et ut fratrem in Christo habcat, etsi modo valde discreto suadct manunüs– sioncm (v. 21) 2_ 3) OccASIO Epistolae scribcndac. - Compositis iam versus fincm prioris captivitatis romanac Epistolis ad Colosscnses et ad Ephesios, parabat Paulus eas mittere per Tychicum ad ecclesias quibus dcstina– bantur, (Colossensi, vidclicet et Ephcsinae? aut Laodiccnsi?: cfr. Col. 4, 7-9; Eph. 6, 21 s.), et illam occasionem arripuit ut rcmitterct Phile– moni Colosscnsi servum eius Onesimum, cui has Littcras commcnda– ticias ad domimun sumn tradidit. --1-) ARGUMENTUM. -- Epístola est commendatio Onesimi, serví fu– gitivi Philcmonis, divitis christiani Colosscnsis, ad qucm rcmittit scr– vu111 ian1 christianum, obsccrans ut vclit cun1 itcrum in gratiam rcci– perc, non ut scrvum n1odo, sed et ut carissinmm fratrcm. 5) Ordo idean1111: Post salutationcm et dcdicationcm Epistolae (vv. 1-3), laudat Paulus fidem et caritatem Philemonis, et sic captat 2 Confcrri solct hace Epístola Pauli cum duabus cpistolis Plinii Iunioris, Prac– focti provinciac Bithyniac sub Traiano, ad amicum suum Sabinianum, idcm argu– rncntum tractantibus, nempc de susccptionc bcncvola scrvi, qui domino suo aufu– gcrat. Primá commcnclat Plinius Sabiniano scrvum fugitivum: altera gratias agit ob conccssioncm favoris cxpctiti. - Quoad cloqucnti.im naturalcm, rhctoricam, sími– les sunt cum Ep. ad Philcmoncm; at dccst eis illa unctio religiosa quae pcrvadit Epistolam Pauli. (Cfr. vcrsioncm gallicam harnm Plinii Epistolarum apud HuBY J., [Vcrb. sa/11tis, VIII] 116 s.).