BCCCAP00000000000000000000545

502 EPH. 1, 3-14 et ius ad hereditatem. Certitudo et firmitas hnius iuris exprinútur sinulitudine arrhabonis (gr. ci.ppix~wv, Vg. reddit pignus). Tenninns 'arrhabo' seu 'arrha' desumitur ex iure romano, in quo distingueba– tur pignus et arrha; dum pign11s quod emptor dat venditori (aut mu– tuator mutuanti) debebat reddi emptori vel mutuatori cmn res eme– batur aut restituebatur; arrha dicebatur pars pretii in antecessum data tamquam testim01úmn totius pretii solvendi, cum res accipietur; pre– tium antea datmn non auferebatur, sed complebatur per sununam quae deerat. - Hoc altero modo datur nobis Spiritus Sanctus, ut arrha, potius quam ut pignus: ergo iam datur nobis in hac vita pars here– ditatis in testimonimn eiusdem plene nobis dandae in altera. - In contractibus eo maior arrha datur, quo maius est pretium integrmn rei: quanta ergo erit hereditas nostra futura, cmn tam magna et pre– tiosa arrha iam sit nobis data!: possessio Dei smmne boni et perfecti in aeternmn possidendi non niinorem arrham quam Spiritmn Sanctum expostulabat 23. Hoc autem fecit Deus « i11 rcdc111ptio11c111 acq11isitio11is )), gr. de; ci.rro– ),uTpúlüt'I TY¡c; m:pmot-í¡crsú}c;: intellige, « rcdcmptio11c111 » pc1fectam, per quam soluti vcl liberati a captivitate qua adlmc in corpore mortali detinemur, Deus nos plene acquirct sen possidebit, et felicítate in cor– pore glorioso et anima beata replebit, et nos sine ti.more Illmn am– plius amittendi possidebimus. - Rcdc111ptio11c111 i11choata111, qua a ser– vitute peccati et diaboli erepti smnus, iam Christus peregit ef!i1sio- 11e sanguinis sui (v. 7), et simul nobis meruit perfcctam redemptionem, de qua híc sermo est 24. Ikpmo[·r¡mc; acq11is1t10, est idem ac 'populus acqms1tus a Deo', ideoque possessio seu pcculium Dei: hoc nomine honorifico designabatur populus Israel (Ex. 19, 5; Is. 43, 21; Mal. 3, 17; etc.), a quo translatum est ad populum novum, seu Ecclesiam, « quam acq11isivit (rrsptsrrot·~crix,o) sanguinc suo » (Act. 20, 28; cfr. 1 Pe. 2, 9). Seopus igitur Dei per obsigna– tionem nostram cum Spiritu Sancto tamquam heredes, fuit perficere re– dcmptionem completam populi sui; et nos securas facere de ea aliquando adipiscenda. - De hac duplici redemptionc, vel potius de duplici stadio unius redemptionis, sermo est ctiam Rom. 8, 23, ubi fidelcs qui iam possi– dcnt primitias Spiritus, quo vocant Dcum « Patrem », idcoque iam sunt 23 Hoc firmissimum motivum spci christianac, inter alía non minus firma, cxpo– nit Paulus Ro111 8, 9-18. 23-27. (Cfr. T. de ÜRBISO, Los motiuos de la esperanza cri– stiana scsú11 Sa11 Pablo: in Est bibl 4 (1945) 61-85; 197-210. 24 Cfr. DANIEL A CONCHAS (ofincap), Rcdc111ptío acquisitío11ís, Eph. 1, 14: in VD1ú 30 (1952) 14-29; 81-91; 154-169.