BCCCAP00000000000000000000545

EPH. 1, 4-5 493 maculati: nam Deus omnia videt prout sunt, nec est apud Eum acsti– matio rerum putativa, sed realis. Nota. - Determinativum quod seqnitur « in caritate » lv &ycí.:rcy¡, poni– tur in Vgta ut ultimum verbum v. 4, et refertur a quibusdam hanc divi– sionem praeferentibus, ad verbnm elegit, ad notandam caritatem Dei nos eligcntis. At, cum hi termini nimium inter se distent, alii malunt coniun– gere i11 caritate cum proximiori inciso « 11t essemus sancti... », quasi vellet dici in quo potissimmn illa sanctitas consistat, nempe in caritate. At, cum etiam ab ista phrasi separetur per incisum « in conspectu eius » plerique moderni iungunt ablativum modalem « in caritate » cum sequenti participio ¡¡;poop[crcx.c; (= qui praedestinavit), sicut fit in edit. *NESTLE *VoN SoDEN, VoGELS, et iam SS. HIERONYMUS, FuLGENTIUS, CHRYSOSTOMUS, et THEODORETUS, arque nunc KNABENBAUER, VosTÉ, MEINERTZ, etc. autumant. Ita et nos quoque iungimus: lv &ycí.TC ·t¡ itpooplmxc;. v. 5 - « Qtti í11 carítate praedestinavit nos in adoptionemfiliomm», i. e., in filias adoptivos. Sicut caritate pcrmotus Deus misit Filium smm1 unigenitum (Jo. 3, 16), sic eadc111 caritatc actus 'adoptio11e111 filiomm' per Christum no– bis contulit. Etiam 'pracdestinatio' sicut 'clectio', facta cst ab aetcrno, et utraquc ex amorc processit. Pracdestinavit nos de; uto&scrlcx.v; hace vox solum apud Pauhun invenitur, et significat adoptionem alicuius in filium, dato ci iure ad hercditatem, sicut usus crat apud Romanos, non apud iudaeos, quibus adoptio proprie dicta erat ignota. - Deus igitur praedcstinavit nos in filias suos, pracparavit nobis 11lmc hono– rem et sunm1am dignitatcm, « ut filii Dei nomincmur et simus » (1 Jo. 3, 1). Hace autcm filiatio nobis confcrtur a Deo «per Jes11111 Christ1m1 », quatcnus nobis, mütis Ei q1ú est Filius naturalis, conunmiicatur divina filiatio adoptiva, et in familiam Dei tamquam filii cooptamur, cum iurc ad hereditatcm. caclestem: ideo complct sententiam, dicens: « in ipsum », de; r1.1J,6v, quod intelligendmn est de Deo 17, non de Christo: Deus nos in filios pracdestinans, sibi nos arctissime conim1xit, et ad se fortiter attraxit, atque in suam fanüliam multorum filiorum nos admisit. - Haec Dei caritas et libcralitas itermn in fine versiculi ex– hibetur tamquam fons unde praedestinatio in filios processit: « sewn– dum propositum voluntatis s11ae », sen melius, ut habetur in gr. xcx.,a n¡v 17 Cfr. 1 Cor. 8, 6: « unus Deus, Pater, ...et nos i11 i/111111 ,, d; aryr;Óv.