BCCCAP00000000000000000000545

490 AD EPHES. - EXEGESIS 2º - S P E e 1 M 1 N A E x E e E T 1 e A Dabimus imprinús interpretationem continuata111 h y 111 n i e u - eh ar is ti e i quo incipit pars dog111atica (1, 3-14): deinde sclige- 111us quasda111 sententias breviores eiusde111 partís dogmaticae, quae speciale momentmn habent pro theologia Corporis mystici: a) Chri– stus datus a Deo Ecclesiae Caput (1, 22 s.): /¡) nos natura filii irae, a Deo per Christmn reconciliati, et omnibus vitae suae mysteriis asso– ciati (2, 4-10): e) Christns pax nostra, medium pariete111 duos popu– los dividentem, 111orte sua dissolvens, et unu111 populmn instar Tem– pli sancti in Dei laudem effor111ans (2, 14-22): d) Mysteri11111 Cliristi nunc revelatum de vocatione Gentin111 ad fidem et ad hereditatem prom.issionum Dei in Christo Iesu (3, 4-9) 12. - His accedet ex - e u r sus de Corpore mystico, in quo synthesim doctrinae superius traditae proponemus. § 1 - HYMNUS EUCHARISTICUS (1, 3-14). Nota. - Hace pcricopa, qua apcritur Ep. ad Ephesios, unicam effor– mat periodum, cuius idea centralis habetur in v. 3: « Deus benedixit nos omni benedictione spirituali... », quae postea cvolvitur enumcratis multis iisque maximis beneficiis quibus nos cumulavit: multae phrases subsidiariae et complementariae dant periodo solemnitatem, gravitatem et abundantiam, sed simul causa sunt cuiusdam obscuritatis: quod mirum non est; lingua enim et verba humana experiuntur difficultatem ad res tam sublimes pro– ponendas. H y m n u s iste lyricus in laudem Dei, mmúficentissimi nostri Benefactoris, ita contcxtns cst: T he 111 a enm1tiatur (v. 3); tribus s t ro phi s cvolvitur, quarum singulae claudm1tur epipho11e111ate isto: << in laudem gloriae (gratiae) Dei», quo exprimitur fmis ultimus, su– premus Dei in toto opere salutis (vv. 6. 12. 14). Hoc opus quod Deus ab aetemo decrevit (v. 4), exsecutus est in tempore per Christum, Fi– lium smun Dilectum (v. 6), in quo voluit recapitulare omnia (v. 10), et nos Christo unitos constituere heredes regni sui (v. 11): et ut he– reditatis aliquando possidendae certi essemus, sigillavit nos Spiritu Sancto, tamc1uam arrha ipsius hereditatis (v. 13 s.) 13. 12 Textum Eph. 4, 15 s. de Corpore mystico, non magis exponimus cum cius parallelus Col. 2, 19 suo loco iam sit explicatus. - Vide ibi. 13 De contextura huius h y m ni cfr. BoVER J. Ma., Doxologiae Epistolae ad Eplzesios logica partitio, Eph. 1, 3-14: in Bíblica 2 (1921) 458-60.