BCCCAP00000000000000000000545

III - EPISTOLA AD EPHESIOS 1 1 ° - NOTAE lNTRODUCTORIAE 2 § 1 - Destinatarii. Ratio dubitandi quinam illi sint, est quod in praecipuis codd. uncial B et Aleph. (saec. IV) ne01on in quibusdam minusc., 67 (saec. XI), 1739 (saec. X), et in Papyro p46 (saec. III), etc., non legitur Eph. 1, 1 indicatio loci &v 'Eqifoc:): et illi ipsi Patres et scriptores antiqui qui de hac Epistola ut ad Ephesios scripta loqmmtur, suppommt designatio– nem loci 11011 legi Eph. I, 1; sic v. gr. ÜRIGENES et S. BAsruus, qui ex lectione -roí:c; á:yloic;, -roí:c; oi'imv, argmmt, deduce11tcs sensum. myste– riosum, vidclicct, sa11ctos dici « qui stmt », eo quod imitantur E11m q11i est, 11empe Deum, et provocant ad Ex. 3, 14. - Item TERTULLIANUS (Adv. Marcion, V, 11; PL 2, 532) accusat Marcionern. quod interpola– verit Eph. 1, 1 induccns illuc complcmcntum locale &v AtXoo,xd~: non accusat de mutatione nom.inis loci: itaque supponit nullum nomen alicuius ecclesiae adfuisse. Huic argumento externo, accedit internum: auctor Paulus ita lo– quitur, ac si fidcles ad quos scribit, essent sibi ignoti, vcl solmn noti ex auditu (cfr. Epli. 1, 15): lectores vidcntur ignorare sapicntiam Pauli de mysterio Christi, vcl cam cognoscere tantum ex auditu, h. e., ex narratione alionun (Eph. 3, 2-4). - Itcrn. abscntia cuiuslibet saluta– tionis singularum personarum in fine Epistolae. Hace omnia difficile intclliguntur, si Epístola destinatur ecclcsiac Ephesinae, cum qua Paulus tam intimas et diuturnas habuit rclationes (Act. 19, 8 s.; 20, 31). -- Hace abscntia notarum Ephesinarum 11011 1 Bibliograpliia. Practcr üm alibí notatos auctores, qui vcl in omnes Pauli Epp., vd in Epp. 'captivitatis' commcntarios scripscrunt, en tibi nonnullos alios rc– ccntiorcs qui Ep. ad Ephcsios intcrprctantur. a) BELSER J Ev., Dcr Eplicscrbricf des /,/g Pa11lus, Freib 1908: b) VosTÉ Iac., Co111111. i11 Ep. ad Eph., Romac-Paris 1921; ed. 23, 1932: e) SCHMID los., Der Epl,cscrbriif des Apost. Pmd11s, Frcib 1928: d) Muss– NER F., Christ11s das Ali, 1111d die Kirchc: St11dic11 ::::11 r Thcologie des Ephescrbricfes; TricrThStud 5: Tricr 1955: e) PELLEGRIN H. F., Thc Epistlc cf Pa11l to thc Ephcsians; GrRap 1938, in 'Studies in the Christian Lifo'; 892 pp. f) STOECKHARDT G., Co111- 111c11tary 011 Sr. Pa111's Lcttcr to thc Ep/1csia11s; St. Louis, 1952; 271 pp. 2 De loco, tcmpore, ordine Ep. ad Eph., cfr. supcrius dicta suo loco.