BCCCAP00000000000000000000545

472 COL. 2, 18 = sibi complacuit 22, sic: 'Nemo vos seducat, sibi complacens in hu– militate' (ita HUBY): per « hm1úlitatem » autem significatur, sensu biblico in VT sat frequenti 23 , mortificatio suiipsius, praesertim per ieiunium et abstinentiam. Hic sensus in hoc loco commendatur ex vv. 16. 21. 23, ex quibus apparet illos pseudodoctores praescripsisse discipulis abstinentiam a quibusdam cibis et potibus, de quibus dice– bant: « ne tetigeritis, neque gustaveritis... »: hanc autem m.ortifica– tionem imponebant « in religione a11geloru111 », ad angelos sibi propitian– dos, per venerationem et cultum. Hic cultus erat superstitiosus, non ta111 ratione modi, quam ratione intentionis, et mentís, et falsarum idea– rum, unde procedebat: uti cnim adiungitur in fine versiculi, proce– debat ex superbia et ex mente corum camali, et praetendcbant visiones, quas curiosc scrutabantur. NOTA de rel(~ione angelomm. - Iste est urúcus locus ubi fo sermo de religione angelorum, et ideo ignoratur in qua proprie consisteret: videntur doctores illi non opposuisse angclos Deo, ita ut eis tribuerent culturn. la– triae, idolatricum, secus Paulus vehementius locutus fuisset; sed eos oppo– suisse angelos Christo, quatenus eis et non Christo tribuebant munus me– diatorum, cum detrimento dig1útatis Christi. Ideo, dum tenebant angelos (membra), non tenebant Caput (Christum). Profecto: lústoria nos docet in Phrygia (ad quam pertinebant Colossae, et Laodicea, quae caput Phrygiae erat), cultmn superstitiosum angclorum saec. IV adhuc viguisse; nam Concil Laodicenum amú 360, in can. 35 condemnat illum cultum, uti THEODORETUS nobis refcrt 24. - Non igitur damnat vcl reprobat Paulus venerationem angclorum, qui, uti adnúnistri nostrae salutis (Hcbr. 1, 14), honorem nostrum merentur et cultum.; sed, ut bene dicit a LAPIDE (in h. l.), « talem tanturn, angclorum cultum damnat, qui Christum Christique cultum excludat, quique honúncs a Christo abducat, et pro Christo angelos substituat », ut apparet ex seq. v., « et non tenens Caput », i. e. relinquens Christum propter angclos. « Quae non vidít, amb11lans »: iuxta hanc lcctioncm Vulgatae, sen– sus est: 'ca quae non vidit, tractans', vel 'in ea quae ignorat se ingerens, et ex superbia velut cognita venditans ad asseclas sibi lucrandos'. - Sed in textu gr. deest negatio; habct enim sic: rí. Éwpocx.ev sµ~oc,eúwv, = quae vídit, (seu vidisse opinatur), rnriose scrutans, et ex eis deducens 22 Cfr. v. gr. 1 Sam. 18, 22. 23 Ita in locutione « humiliare animam suam », sensu « agendi paenitentiam, ieiunandi» (cfr. Lev 16, 29. 31; Ps. 34, 13; Is. 58, 3; etc.). 24 Expositio Ep. ad Col., in h. l.: PG 82, 613.