BCCCAP00000000000000000000545

254 EPISTOL.\E S. PAULI PARS ALTERA (7, 1-14, 40): solutio quaestionum, quas corinthii per Litteras apostolo proposuerant 34. A) Imprimís cum consuluerant circa 111atri111011i11111 et uirgi11itatc111; et de hoc instruit eos cap. VII 3 s. B) Deinde cap. VIII-X disserit de idolothytis, id est, de carnibus quae idolis sacrificatae fuerant. Circa liceitatem eas carnes manducandi Paulus respondet (cap. VIII, 1-13) distinctione: est pcr se licitum, quia, cmn ídola nihil sint, et unicus sit Deus, Pater nempe ex quo omnia... , id quod eis sacrificatur, nullam accipit consecrationem, quae illud ab usu communi prohibeat: - Tamen, per accidc11s, puta si quis ex mea manducatione scandalum sumeret, potest fieri illicitmn. Unde practice caritas debct moderari usum scientiae: hace enim (si sola sit) inj/at, caritas 11cro acdificat. - Hinc illa norma agendi, quam sibi Paulus ünponit, et quae omncs movere debet: « si esca scandalizat fi'atrcm 111c11111, 11011 111a11d11cabo camc111 i11 actcm11111 ... » (8, 13). - Caritas proinde consulit saepe renuntiare iuribus vcl actionibus, quae per se licite poni posscnt. Cap. IX proponit eis suum exemplum in hac rcnuntiationc: cum cnim nt Apostolus potuisset cis oneri c-sse, et exigere ab cis sustcnta– tionem (9, 1-14), maluit proptcr Evangelium huic inri rcnuntiare, et suis ipse manibus laborare ut nccessaria ad victum sibi procuraret (9, 15-18). - Cum liber cssct, vohút onmium se scrvum facere, et onmibus morcm gcrcre, sive iudacis iudaicc vivendo, sive gentibus gentiliter conversando, ut onmes faceret salvos (9, 19-23). - Ita strc– nue et nullis parcendo industriis et sacrificiis contendendum cst in hoc agane, ut bravium tandcm obtincatur (24-27). Cap. X proseqtútur eamdem materiam, illustrans eam excmplo patrnm et israelitarum. - Omnes qnidcm illi fuerunt testes mirabi– lium divinorum, et bonitatem Dei expcrti stmt, quatcnus ad illum populum clcctum pertinebant; sed multis eornm hoc nilúl proftút ob eonun .incredulitatem et inobedientiam; ita et vobis non satis sit esse Christia.ni, sed vestrae salutis negotium instanter opcramini, parati rcnuntiare id quod oflendiculum esse posset fratri (10, 1-13). Post hanc longam digressioncm, de proprio exemplo et de israc– litarnm historia petitam, concludit quacstionem de idolothytis hoc 34 In responsione ad has quacstioncs hunc ordinem scrvat: 1 º, id quod pcrti– nct ad vitam fa111iliarc111 (c. VII); 2°, id quod momcntum habebat pro vita socia/i, pro modo se gerendi sine oflendiculo in socictate in qua vivcbant (ce. VIII-X); 3°, id quod vitam rcligiosalll communitatis maximc rcspiciebat (ce. XI-XIV). 35 Hoc caput VII accuratius post totius Epistulae analysim cxponemus.