BCCCAP00000000000000000000544

208 MINISTERIUM PUBLICUM CHRISTI: ANNUS II. § 3 - SERMO MONTANUS. (Mt. 5, 1-7, 29; Le. 6, 17-7, l) 7. Coram discipulis recenter electis et ingenti turba, habita est con– cio illa percelebris in vita Christi, quae ex loco « oratio montana » solet appellari. - Duas quaestiones praeliminares, quae circa eam agi– tari solent, videlicet, a) an Mt. et Le. locis citatis eandem vel diversam referant orationem; et b) an Mt. unicam. et continentem concionem Christi retulerit, vel plures in unam coegerit, praetermitto, indicatis tantummodo rationibus quae in unam potius quam. in alteram partem animum inclinant. a) Quoad primam quaestionem, quam. P. LAGRANGE classícam ap– pellat, probabilius habeo utrumque evangelistam eandem Domíni ora-. tionem proponere; exordium ídem in utroque est (beatitudines, octo in Mt.; .in Le. quatuor, sed totidem. adjunctis maledictionibus); idea fun– damentalis, nempe, justitia perfectior evangelii, a filiis novi regni exer– cenda, totam. pervadit orationem. Christi, prout ab uno et ab altero evangelista narratur; tandem, peroratío sermonis utrobique eodem. mo– do sonat: duplici parabolá hom.inis aedificantis domum suam, alíus super arenam., alíus supra firmam petram. Haec omnia identitatem. suadent. Diversitas autem, quae praecipue in majori brevitate Lucae consistit, explicari potest ex ejus scopo et destinatariis, ad quos non adeo pertinebant ea quae de lege mosaica et de justitia pharisaeorum apud Matthaeum disputat Dominus 8. b) - Quod vero attinet unitatem concionis intemam apud Mat– thaeum., non est cur ea denegetur: nam. quamvis maximae et sententiae illae videantur disparatae et inconnexae, nexus tamen non deest, cum. omnes ad illustrandam ideam principalem. ( justitiam et perfectionem. novi regni) confluant; sicut plura specula radios suos in unum punc– tum mittentia, quamvis unum. speculum ab alío diversum et indepen– dens sit, et sola juxtapositione inter se referantur, uniuntur tam.en in effectu ab omnibus simul producto. Et hoc est proprium. generis gno– mici 9. - Nollem tamen negare Matthaeum. nonnulla in hunc sermo- 7 Cfr. THADAEUS SomoN, O. F. M. Die Bergpredigt Jesu, formgeschichtliche,. exegetische und theologische Erklarung, 488 pp. (Freib i-Br. 1941). 8 Cfr. ad hanc quaestionem AzIBERT, Le sermpn 'in monte' selon St. Mathieu (ce. 5-7), et le sermon 'in loco campestri' selon St Luc. (6, 20-49): in Rev. Bibl. 3 (1894),. 94-109: auctor tenet distinctionem utriusque sermonis. 9 Cfr. DURAND, Évangile selon St. Mathieu, (in collect. « Verbum salutis »);, pp. 55-62.